دوربین آنالوگ رو دوباره راه انداختم. یه سری امکانات بیشتر از دوربین های دیجیتال حرفه ای داره. دیشب و پریشب شهاب بارون بود. البته ما که چیزی ندیدیم ولی دوربین رو گذاشتیم بالا پشت بوم خودمون اومدیم خوابیدیم. البته خبر های خوشی هم از دیجیتال رسیده. ایشالا.

دوچرخه سواری ساعت ۱ نصف شب خیلی حال میده. مخصوصا وقتی بری لب دریا و به ستاره ها خیره بشی.

فکرشو کن. بیان این نیروگاه رو بزنن. چقدر هیجانی میشه. اولین گردانی که از بوشهر میره گردان شماره یک وبلاگ نویسان متشکل از خواهران و برادران وبلاگ نویس هم استانی هست. فکر کن بریم جبهه من اولین کسی رو که میکشم البته اگه کشته نشم …..هست جالب تر از اون این هست که علی نامور هم تو گردان ما باشه. میمیریم از خنده.

چقدر خوبه وقتی زندگیت برنامه نداشته باشه هی ضد حال بخوری و بری سر یه برنامه دیگه. همش زندگیت هیجان داره و باید منتظر یه چیز های باشی که ضد حال بخوری

چقدر خوبه … ( شرمنده به شما ها ربطی نداره خصوصی هست)

چقدر خوبه آدم بعد یه مدت بره مسافرت با چند تا همسر خرپایه و …..

چقدر خوبه آدم بیکار باشه تو خونه بعد با دوچرخه ور داره بره مغازه واسه فلشی که ۱ ساعت پیش جا گذاشته بودی هیچ چیز مهمی هم توش نیست و بیاری.

چقدر خوبه آدم بعضی وقتا بی معرفت باشه تا رفیق های واقعیشو بشناسه.

خلاصه این روزا یه جورایی خوب داره میگذره.

پ ن: واقعا بعضی شبا دوچرخه سواری چقدر میچسبه. ساعت ۱۲:۳۰ میریم سمت رافائل دم دریا میشینیم و بر میگردیم.

پ ن: نمیدونم واقعا چند تا چیز کوچیک ارزش قطع کردن یه رابطه ی دوستانه  رو داشت؟ مطمئن باش جفتمون خیلی اذیت میشیم. اگه منم میخواستم مثل خودت رفتار کنم الان با خیلیا باید قهر میکردم و فکر کنم دیگه دوستی نداشتم. شما اگه واقعا دوستی فکر نکنم چند تا عکس این رابطه رو بهم میزد. ما اگه دوست هستیم باید خودمون رو نگه داریم، نه عکسامونو.

البته قبلش ساعت ۵ صبح رفتیم کله پاچه ای. اونم خاطره بود. و کلی خاطره ی دیگه از شب تولد یه دوست قدیمی.

اینجانب محمود پسر بابام به نمایندگی از کل بچه ها وبلاگ نویس بوشهر از جناب آقای احسان امیری دعوت به عمل می آورم که آقا بیا اون وبلاگی که داشتی رو بازش کن مردم مردن از بیکاری. آخه نه اینکه همه ی مطالبی که مینوشتی جذاب بود، واسه همین میگم.

در کل اینکه احسان آقا بیا دست از این مسخره بازی ها در بیار. من یه بار چند بار پشت سر هم به اشتباه کردن افتادم که چرا تو رو وبلاگ نویس کردم حالا این یه بار هم روش که دارم بهت میگم که نگا بچه ها چقدر دوست دارن. بیا باز کن دیگه.

ببین تازشم من و تو پروژه ی سال دیگه عروس میاریم توی خونه رو راه انداختیم. نگا این من و توی وبلاگ نویس بودیم که با این پروژه مون دست حسین رو گذاشتیم تو دست زهره. تازه قبلش هم همین کار رو برای چند نفر دیگه انجام دادیم بادت نیست. حالا تو اگه وبلاگت بسته باشه و وبلاگ نویس نباشی ما چه جوری ثابت کنیم که ما پیشکسوت در راه خیر هستیم؟ بعدشم یکی از شرط هایی که بابای عروس گذاشته این هست که باید وبلاگ نویس باشی ۶ ماه هم به طور مداوم وبلاگ بنویسی و مدت ۶ ماه هم از تعطیلی وبلاگت گذشته باشه. الان تو همین جوری تا ۶ ماه آینده نمیتونی عروس بیاری توی خونه.

ولی جدای از همه چیز. من به شخصه متفکر بر این فکر هستم که دعوا های خارجی و داخلی ربطی به بازشدن و بسته شدن وبلاگ نداره. بنده خدا اگه چیزی ناراحتت کرده بیا تو وبلاگت تا میتونی چیز در موردش بنویس که تخلیه بشی. وبلاگت رو چی کار داری ( انجمن حمایت از خود وبلاگ های بی زبون)

خوشم میاد اگه اختلافی پیش اومده از طرف من نبوده. اینو فهمیدم که اگه یه دوست داشته باشم این من نیستم که کاری انجام بدم که باعث بهم خوردن رابطه بشه. ما که حسود یا بخیل یا هر چیزی دیگه ای که میخوای اسمشو بذاری، نیستیم. حتما با ما بهش خوش نمیگذشته.

در کل این گذشت زمان هست که دوستای واقعی رو به آدم نشون میده. یادمه وقتی اومدم بوشهر به اون صورت دوستی نداشتم تا وقتی با هادی آشنا شدم. آشنا شدن با هادی باعث شد تا با حامد و پویا هم آشنا بشم. و این آشنایی اون قدر خوب بود که دوستای خوب دیگه هم پیدا کردم. ( ولی احسان شامل دوستای خوب نمیشه )  چه خبر ؟

خلاصه اینکه حالا تا جایی که بتونم واسه این دوستای قدیمی از خودم مایه میذارم. چون میدونم ارزشش رو داره. همین دوستای خوب جاهایی کمکم کردن که شاید خودم هم متوجه نشدم.

هیچ وقت فراموش نمیکنم که آشنا شدن با کی بود که من الان اینجا هستم و دوستایی چون بعضیا رو دارم.

پ ن: با یه مهندسی تو شهرداری آشنا شدم که بعضی وقتا خیلی با هم تعارف تیکه پاره میکنیم و من همین جوری هر چیزی بیاد تو ذهنم بهش میگم. اون شب بهش گفتم: مهندس افتخار آشنایی با شما خیلی زیاده. اونم چند لحظه صبر کرد و بقیه ماجرا.

اول: دزد وقتی میخواد بره دزدی، نصف شب میره لباس تیره هم میپوشه. ولی تو بیمارستان ……  یه مشت دزد دارن کار میکنن که هم سفید میپوشن هم تو روز کار انجام میدن. اینجور آدما شاه دزد هستن. جریان از این قرار بود که یه نفر از آشنایان ما دور از جون همهتون پاش میشکنه. از اونجا که نمیشده پاش رو کچ بگیری باید عمل میکردی. هزینه وسایل و مخلفات یه چیزی حدود ۴۰۰ تومان میشده. هزینه ی بیمارستان و غیره هم از طرف بیمه باید پرداخت میشده. خلاصه ی مطلب اینکه جناب دکتر فرموده بودند که شما ۴۰۰ تومان دیگه هم پرداخت کنین تا من عمل رو انجام بدم.ما هم گفتیم که شما رسید این ۴۰۰ تومان پول رو میدین؟ آقای دکتر هم گفتن که نه. رسید نمیدیم. شما ۴۰۰ تومان رو دستی باید پرداخت کنین تا من عمل رو انجام بدم.

دوم: این روز بعضیا دارن بیش از حد تو پرو پاچه ی احسان امیری میپلکن. به جون خودم یه بار دیگه اگه چیزی شدنیدم که احسان رو ناراحت کرده بد جور با طرف مقابل برخورد میکنم. اون بنده خدا چیزی نمیگه بعضیا هم دارن مثل …. سوء استفاده میکنن. خلاصه اینکه شکر قهوه ای میخوره هر کی بخواد احسان رو اذیت کنه.

سوم: ما که داریم میریم شیرینی شام احسان امیری رو بخوریم. (اینو خودش گفت)

یه صبح زود دیگه از خواب بیدارت کنن که چی؟ آکواریوم بالایی داره قطره قطره ازش آب میریزه.

یه صبح زود دیگه هم از خواب بیدارت کنن که چی؟ ماشین روشن نمیشه. بیا کمک.

پ ن۱: وقتی موقع باتری به باتری کردن ماشین نیروی انسانی ۲ نفر باشه یک نفر هم سیم ها رو دست گرفته و تو هم  باید گاز این ماشین رو بدی هم بری اون یکی ماشین رو استارت بزنی. میدونی چی کار میکنی؟ قلف فرمون رو ول میدی رو گاز میری اون یکی ماشین رو استارت میزنی.

پ ن۲: خیلی خودتو میگیری. داری پاتو از گلیم کوچیکت بیشتر دراز میکنی.

پ ن۳: از این خوشحالم که اطرافیانم رو شناختم و میدونم چه جوری باید باهاشون برخورد کنم.

پ ن۴: احسان امیری هم به خاطره ها پیوست

دختر ماشین شناس!

چند روز پیش برای عوض کردن روغن ماشینم به مکانیکی رفته بودم ..که دختر خانومی ۲۷-۲۶ ساله با کبکبه و دبدبه وارد شد و به مکانیک گفت :

ببخشید آقا

یه ۷۱۰ میخواستم میشه لطف کنین بدین؟؟

مکانیک گفت :۷۱۰ تا چی؟؟

دختر خانوم گفت : ۷۱۰ تا هیچ چی؟‍!! ..۷۱۰ ماشین من گم شده ..اگه میشه یه دونه بدین !!

مکانیک گفت : ۷۱۰؟؟؟ حالا این ۷۱۰ چی هست ؟؟

دختر خانوم که عصبانی شده بود گفت : آقا مگه من باهات شوخی دارم میگم یه ۷۱۰ بده …چون خانومم فکر میکنی حالیم نیست

نه خوبم حالیمه. !!!!!!!!!

مکانیک بیچاره گفت :خدا شاهده خانوم جسارت نکردم .. ولی من نمیدونم شما چیو میگین؟؟

دختره که فکر می کرد یارو داره جلو من دستش می ندازه گفت : بابا جون عجب مکانیک بی عرضه ای هستی تو ..همونی که وسط موتور ماشینه

..کارش نمیدونم چیه ولی همه ماشین خارجی ها دارن این قطعه رو .. مال منم همیشه بوده …حالا من گمش کردم و یکی لازم دارم!!

مکانیکه که کلافه شده بود یه کاغذ داد به خانومه و گفت میشه شکل این قطعه رو بکشی این جا؟؟

دختر خانوم هم با کلی ژست انگار که الان داوینچی می خواد مونالیزا رو بکشه یه دایره کشید و وسط اون نوشت ۷۱۰ مکانیک یه نیگاهی به شاهکار نقاشی انداخت و یه نگاهی هم به موتور ماشین من که درش باز بود کرد و گفت :

خانوم این قطعه رو که میگین تو این ماشین هم هست؟؟ دختر خانوم باخوشحالی جیغی کشید وگفت آره اوناش…!!!! میدونین چی رو نشون داد؟؟………

این رو………… ..

عکسش رو گذاشتم ببینین!!

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.